Die Menschen drängen sich zum Lichte 1


De grootste wreedheid is te leven
met een hersenpan vol zepigheid.
Waren we dieren geweest,
vierpotig of weetikveelhoevig

We namen het zoals het kwam,
sliepen, aten, maakten nageslacht,
herhaalden dat, tot een ander dier ons greep
en een gier de ingewanden vrat.

We werden een karkas op roestig zand,
een lege plek in het hoge gras,
waar zepige hersenpannen
dan weer een gedicht over schreven.

Maar we waren dier
en wisten nergens van.

 

 

 


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Een gedachte over “Die Menschen drängen sich zum Lichte

  • Wim Platje

    Klasse-gedicht. Met een knipoog naar Nietzsche… “Die Menschen drängen sich zum Lichte, nicht um besser zu sehen, sondern um besser zu glänzen.”