Mannen met prachtige namen

In je dromen komt het onbewuste in symbolen tot uiting volgens Jung. In mijn droom van vannacht was niettemin geen symbool te bekennen.

Ik woon weer thuis bij mijn ouders en moet naar school. Het sneeuwt, er ligt al een laagje van enkele centimeters, net als de voorspelling voor dit weekend, en ik heb moeite om op tijd de deur uit te komen. Laarzen kwijt, trui verkeerd aan, boek niet te vinden. En in die droom, of eigenlijk net erna bij het ontwaken, wandelen twee namen mijn hoofd binnen. Van jongens die de eerste drie jaar van de h.b.s. in de klas zaten en in ieder geval één schooljaar precies achter mij en Joke, mijn vriendin. De h.b.s. was de hogere burgerschool, die na invoering van de Mammoetwet is vervangen door havo en vwo.
Die jongens droegen beiden een bril, schaakten en waren ijzersterk in algebra en meetkunde, zoals dat toen nog werd genoemd. Hun namen allitereren. Resoneren. Ze lijken regelrecht uit een literaire roman te komen: Karel Koffieberg en Wim Wijnstok. Niets is echter minder waar, het zijn écht hun namen.

klas 2 h.b.s. 1967 Klamdijk

Ik pak de enige klassenfoto van mijn h.b.s.-tijd en leg hem voor me op tafel. Om nog een beetje te kunnen zien wie er op staan doe ik de lampen aan, want buiten houden donkere sneeuwbuien het daglicht tegen. Op de achterkant staat 25 februari 1967 geschreven. Eronder is nauwelijks leesbaar vermeld wie in de klas zitten. En ja, voor de kast van links naar rechts staan Wim Wijnstok, Karel Koffieberg en ik. Voor de foto is een deel van het meubilair verschoven. Het is een heel brave klas. Het gepuber en de eindeloze slappe lachbuien vallen nog mee.

Zaterdagochtend gaan we naar school. Biologie en Frans en twee uur tekenen, herinner ik me. De leraar heet Poolman en is stokoud. Na dat jaar is hij met pensioen gegaan. Hij heeft de gewoonte om de meisjes vast te pakken als ze een overhoringsbeurt voor de klas krijgen. Of zijn arm om je heen te slaan. Het zou niet meer mogen vandaag de dag. Ik vond dat trouwens onaangenaam. Maar je haalde het niet in je hoofd dat te laten merken, je lachte maar wat naar de rest van de klas en hoopte dat het snel voorbij zou zijn.
    
De biologieschriften van klas 1 en 2 heb ik bewaard, omdat ik er hele teken- en plakboeken van maakte. Joke deed dat ook, zij zit links vooraan, de Rijam-agenda voor zich opengeslagen, met Ard of Keessie in actie.

N.B. Koffieberg blijkt na nader onderzoek als Koffijberg te worden gespeld.

 

2 reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.