Noem een modderschuit een cruiseschip en hij begint te blinken

Jaren geleden werkte ik in Rotterdam als docent. Het onderwijs voor volwassenen was ondergebracht in een zogenaamde ‘Brede School’. Eén van de klaslokalen heette daar ‘ouderkamer’. Achterin stond een gemakkelijke bank, daarvoor een lage tafel en overal waren planten. Het was de bedoeling dat de ouders hier drempelloos binnenraakten voor een bak koffie. Of om lessen Nederlandse taal te volgen. Er hing  een schoolbord. Ook de wasbak en de wandkasten ontbraken niet. Aan een zijde waren tafeltjes en stoelen uit groep acht in een carrévorm opgesteld. Aan het hoge plafond en de schoolramen met groene luxaflex viel niets te huiskameren. Ondanks de uitnodigende naam en de wegzakbank bleef het vooral een klaslokaal.

Nog niet zo lang geleden werd er een buurtkamer ingericht in het Trefpunt in Barendrecht, een voormalig schoolgebouw. Alweer een naam met de suggestie van warmte en gezelligheid, waar je even kunt binnenwippen en waar je wellicht een luisterend oor voor jouw problemen vindt. Er staan een paar fauteuils. Het schoolbord en de bergkasten ontbreken maar de grijswitte tafeltjes met formica blad en de typische schoolstoelen zijn present.

What’s in a name. Vroeger heette een houten keet het buurthuis. Nu heb je dus de buurtkamer. Als hij tenminste open is. Er zijn vrijwilligers aan het werk want betaald worden is er niet bij, hoewel de meneer van Zorg en Welzijn voor de professionele adviezen is ingehuurd en een echt arbeidscontract heeft. Van alle keren dat ik er was voor de tweedehands kledingbeurs was hij slechts één keer in gesprek. Gelukkig kon ik alles volgen. Van zo’n advies steek je meteen wat op als het meezit. Voor de vrijwillige dames was het zeker een welkome afleiding. Met de luisterende oren zat het dus wel goed. Voor de bak thee of koffie is blijkbaar geen budget.

Wat wil ik er eigenlijk mee zeggen? Bestuurders laten dingen mooier lijken door ze in een andere taalcategorie te plaatsen. Noem het opwaarderen. Het ontbreekt er nog aan dat er een Engelse naam voor bestaat. Iets als chilling room. Living. Connection Lounge. We kennen het verschijnsel al van andere terreinen in de wereld van nu. De werkster werd van huishoudelijke hulp tot interieurverzorgster tot facility manager. Het moet steeds mooier, zodat men vergeet hoe gewoontjes het eigenlijk is.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.