Schandvlekje; tante Ko

Op de veranda, Vlasakkerstraat. Opa en oma, tante Ko en mijn moederIk herinner me tante Ko nog goed. Op de foto zie je haar voor de veranda in de tuin van mijn opa en oma. Ze was een zus van opa en bezocht trouw de verjaardagen. Ko droeg het haar strak achterover in een knotje boven haar nek. Uit zichzelf zei ze nooit veel, ze dronk haar koffie, at zichtbaar genietend van de moorkop met slagroom en nipte van de bessenjenever die na de koffie op tafel kwam.

Opa’s familie kwam uit Oostvoorne en bewoonde daar een huisje in de Duinstraat.

Ko trouwde op haar negentiende met Willem Nieuwland. Het huwelijk duurde maar kort, want Willem overleed plotseling enkele weken later. Vermoedelijk een hartprobleem. Ko ging terug naar het ouderlijk huis, zorgde voor haar zieke moeder en hielp broer Jan, die tuinder was. Toen mijn overgrootmoeder overleed bleven zij en Jan in het huis wonen. Tot de oorlog uitbrak en ze een Duitse soldaat leerde kennen. Ze werden stapelverliefd, zij misschien meer dan hij, en Ko raakte zwanger.

Het zat tegen, ze kreeg een miskraam en verloor de geliefde uit het oog, die terug ging naar zijn vrouw in Duitsland. Mijn moeder vertelde dat Ko niet heeft geweten dat hij getrouwd was. Broer Jan en een deel van de familie wilde niets meer met haar te maken hebben. Ze had met de vijand geheuld. Na afloop van de bezetting werden moffenhoeren bestraft*. Sommigen werd huisarrest opgelegd, anderen kwamen in interneringskampen terecht. Daarnaast was er het publiekelijk kaalknippen. Ko moest voor straf enige tijd naar een voormalig vakantiekoloniehuis in Oostvoorne.

Na haar vrijlating solliciteerde ze in Ouwerkerk, als huishoudster bij de vader van Riekus, die daar ook woonde. Toen de vader overleed vroeg Riekus haar te blijven. Ze trouwden. Het was een goed huwelijk. Ze reisden veel, maakten lange wandeltochten en bezochten Esperanto congressen overal in de wereld. Er kwamen geen kinderen. Na verloop van tijd was Ko weer welkom bij de familie.

* nogal willekeurig aldus historica Monica Diederichs, in “Wie geschoren wordt, moet stil zitten” (2006).

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.