Slenteren in de oude stad

Het was zomer in de stad, onze armen waren naakt
we slenterden, je nam me bij de hand
en zei dat men met taal problemen groter maakt
ik slikte een pomander weg en zweeg

We keken naar etalages en herinnerden ons
de mensen die gestorven zijn

Ik wilde naar de steiger gaan en staren
naar de muur begroeid met mossen
en ook naar oude bruggen

Tussen dukdalven door
stroomde het water naar de rivier
‘Er zijn getijden hier, wist je dat, mijn lief?’

En juist kenterde het tij.

Het water wachtte roerloos
ik weet eigenlijk niet waarop
de landerige woorden die ik had gespaard
stremden in mijn mond

En al die tijd was er jouw warme hand

 

 

2 reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.